δεν ξερω τι να γραψω εδω μεσα.

αυτο το blog ειναι αδειο.

οπως εγω.



Ανεκπλήρωτη αγάπη? 

Δεν ξέρω καν αν σ'αγαπώ.

Ποτέ δε θα το μάθω. 

Ξέρεις γιατί?

Γιατί ποτέ δε θα γίνουμε ένα. 

Η θάλασσα με τη στεριά δε γίνεται να ενωθούν, καλέ μου.

Απ'ότι φαίνεται αυτό το ιστολόγιο θα φιλοξενεί την μουσική που αγαπώ, ως επί το πλείστον.

Μπορεί και κανένα ξέσπασμα με έντονη λυρικότητα.

Over here
Come slowly
Come slowly to me
I've been waiting
Patient
Patiently
I didn't
But now I can see

That there's a way out
That there's a way out

That there's a way out
That there's a way out
That there's a way out

I will find you.

Κλείσαμε 17 χρόνια σε αυτόν τον πλανήτη λοιπόν.

Να μου το θυμηθείς, τα καλύτερα έρχονται...

Χρόνια μου Πολλά!

Όταν σωπαίνουνε οι φόβοι ελευθερώνεσαι

Όταν σωπαίνουνε οι φόβοι απλά δίνεσαι, εμπιστεύεσαι, αγαπάς κι αφήνεσαι.

Μερικές φορές

Είναι μερικές στιγμές που δε θέλω να μιλήσω με κανέναν. 

Ούτε με φίλες, 

ούτε με γνωστούς, 

ούτε με αγνώστους. 

Δε θέλω καμιά επικοινωνία. Εκείνες τις στιγμές δε θέλω να μου μιλάς. 

Γιατί απλά θα απογοητευτείς. 

Κι εγώ απλά θέλω την ησυχία μου. 

Εκείνες τις στιγμές δεν είμαι χαρούμενη.

Δεν είμαι ούτε λυπημένη, όμως.

Βρίσκομαι σε μια ενδιάμεση κατάσταση, αδράνειας πιθανώς. Δεν χαίρομαι γι'αυτό το γεγονός. 

ούτε για εκείνο.

Ενώ θα... έπρεπε. Γι'αυτό είναι η φίλοι εξάλλου, έτσι?

δεν είμαι κακός άνθρωπος. Μπορεί να σκέφτομαι κακά πράγματα sometimes. 

Αλλά το κακό είναι σχετικό... αφού για μένα μπορεί να είναι και για σένα όχι.

Δεν έχω την ανάγκη να φύγω κάπου, όπου δε θα με ξέρει κανείς. 

Δεν ωφελεί.

Μερικές φορές θα 'θελα να είμαι αόρατη. 

Πάω στοίχημα ότι θα έχει πολύ ενδιαφέρον,

ξέρεις, να παρατηρείς τους ανθρώπους, επίμονα, χωρίς φόβο

να βλέπεις ποιοι είναι στην πραγματικότητα και ποιοι φαίνεται να είναι.

Κάτι τέτοιες στιγμές, θέλω απλά ησυχία. 

Κάτι τέτοιες στιγμές, κράτα τις ανούσιες μαλακίες για την πάρτη σου.

Goodbye Summer.

όλα και τίποτα.

Η σημερινή βραδιά ήταν μαγική... Γιατί το να έχεις κάποιον μπροστά σου να σου λέει αλήθειες μεγάλες, που να μην φοβάται να τις πει, είναι μαγεία. Είναι έμπνευση. Μπορεί να έχει πρόβλημα το μυαλό μου, δεν ξέρω. Μάλλον είναι κολλημένο. Κάποιες φορές υποτιμώ τον εαυτό μου και το μυαλό μου, ενώ δεν αξίζει. Νιώθω ένα τίποτα χωρίς λόγο. Φοβάμαι χωρίς λόγο. Εξάλλου, εάν δεν πονέσεις από τη ζωή δε θα μάθεις. Η αλήθεια πονάει. Αλλά πρέπει να την αντιμετωπίσω. Είμαι έτοιμη να την αντιμετωπίσω και να αλλάξω. Ο άνθρωπος λένε δεν αλλάζει. Αλλά βελτιώνεται. Και, μα τον θεό, εγώ θα με βρω. Γιατί δε γουστάρω να νιώθω πια χαμένη...

slip away

like the whispering wind you sent to me
like the hopeless time you gave to me
I watched your dreams all slip away
I watched your dreams all slip away
there's a hopeless place inside my heart
when I look inside I see where we are
like the whispering wind in the top of my trees
i will watch the sky come following me
like the rain on my windows late every night
like the hope I have for us every time
it's like the whispering wind in the top of the trees
I see it sway as you come for me

there's a whispering wind I feel it inside
like a place I can feel but never will see
let a whisper come touch you come touch every thing
I stand in the way of the things I can be
let the whispering wind come lift us away
let it push us apart if we wish to stay
you're my sweetness my baby my love for all time
like the whispering wind it makes you all mine
like the whispering wind you stand here with me
like the whispering wind you stand here with me
I see your dreams all slip away
slip away
slip away
slip away

a poison ring.

Love not our love
love isn't supposed to be this way
love is a poison ring
and love has poured you drinks
now love waits for you to sleep
don't lend it to a friend
'cause you may never see that friend again
don't bother with a cover 'cause love can
pick out the fakes
but that's not our love
not our love
this crime of love
love isn't supposed to be this way
love will sting and love will burn
love will steal all you've learned
yes it will but not our love
sometimes in your back
and sometimes in your heart
it's a double edged sword
don't you bother with a cover
'cause in a crowd love can pick out the fakes
but that's not our love
not our love
(and the girls sing along) do you hear this cry for
love
do you see this crime of love
love waits for you to sleep
don't lend it to a friend
you can easily pick out the fakes
don't you see this crime of love
this crime of love holds you here
sting burn steal learn
don't turn your back on my heart
you can easily pick out the fakes

Memoirs of a girl.

Στο δρόμο για το σπίτι σήμερα, παρατήρησα ένα δέντρο. Βασικά, όχι δέντρο ακριβώς, αλλά ένα μεγάλο όμορφο φυτό με ροζ λουλούδια. Το δημοτικό μου ήταν γεμάτο με τέτοια φυτά, όπως και με όλων των ειδών τα δέντρα, εφόσον ουσιαστικά βρισκόταν στην αρχή του δάσους. Φανταστική περιοχή...

Θυμάμαι λίγο πιο μακριά υπήρχε ένα ξύλινο σπίτι -παρατημένο φαινόταν- και κατά καιρούς βλέπαμε έναν ηλικιωμένο κύριο εκεί κοντά. Το τι σενάρια φτιάχναμε, δε λέγεται! Ότι και καλά αυτό το σπίτι ήταν στοιχειωμένο και αυτός ο γεράκος σκότωνε όποιο παιδάκι προσπαθούσε να εξερευνήσει το παράξενο σπίτι... (Ακόμη δεν είχαμε αρχίσει να βλέπουμε θρίλερ...) 

Επίσης, μας πήγαιναν εκδρομή σε μια περιοχή μέσα στο δάσος. Για να φτάσουμε κάναμε αρκετό δρόμο. Περνούσαμε μέσα από το δάσος και ανηφορίζαμε για λίγο. Τότε δεν είχε δέντρα, μονάχα ξερά χόρτα και μεγάλες, ατσούμπαλα τοποθετημένες πέτρες. Όταν φτάναμε, περνούσαμε μια μικρή ξύλινη πόρτα. Η ατμόσφαιρα ήταν καθαρή και το πράσινο των δέντρων πανέμορφο. Το κελάηδισμα των πουλιών ολοκλήρωνε διακριτικά το όμορφο τοπίο. Δύο-τρεις κούνιες, μια τραμπάλα, μια μικρή τσουλήθρα και κάτι άλλα παράξενα παιχνίδια άραζαν ανέπαφα στο ξερό έδαφος. Ήταν σαν να ζωντάνευαν κάθε φορά που τα παιδιά έπαιζαν μαζί τους. Σαν να ήταν νεκρά όλον τον υπόλοιπο χρόνο.

Παραπέρα, ένα μεγάλο ξύλινο υπόστεγο που προστάτευε από τον ήλιο δύο-τρία μεγάλα σε μήκος τραπέζια, στα οποία φυσικά τρώγαμε το κολατσιό μας. Όταν τελείωνε, κι άλλο παιχνίδι ερχόταν να κάνει τη μέρα ακόμη πιο χαρούμενη...

Θυμάμαι μια φορά ότι είχαμε βρει κρεμασμένα από ένα δέντρο κάτι κόκαλα. Προφανώς, κάποιοι κυνηγοί τα είχαν αφήσει εκεί. Αλλά ως μικρά που ήμασταν, δε σκεφτόμασταν το λογικό...

Η φαντασία οργίαζε κι εμείς από τη μια στιγμή στην άλλη γινόμασταν εξερευνητές ενός αλλόκοτου κόσμου. Το μόνο που χαλούσε αυτή τη φαντασίωση ήταν ένα μεγαλούτσικο γήπεδο μπάσκετ αρκετά μέτρα βορειότερα, που κάθε φορά γέμιζε με παιδικά, ανέμελα γέλια.

VB

Precious
I feel precious
Ways of the unknown true
Bathing
In your present
I despise what isn't you

Precious
I feel precious
Writhing in the way
Dripping
Onto slivers
Screaming for screaming sake

Precious
I feel precious
And so afraid
Cracking
Slowly cracking
Under the (nearray? ? ? )

Precious
I feel precious
Writhing in the way
Dripping
Onto slivers
Screaming for screaming sake

i'm so tired of being good.

Έχω βαρεθεί τους συμβιβασμούς. Ναι, είμαι χαζή γιατί φοβάμαι ότι θα χάσω και τους λιγοστούς ανθρώπους που έχω στη ζωή μου. Αλλά πραγματικά, βαρέθηκα να κάνω πίσω. Βαρέθηκα να μη μιλάω. Αν μιλήσω θα φανώ κακιά, αχάριστη. Αλλά με πνίγει. Δεν το καταλαβαίνεις? Έρχεται η ώρα που το ηφαίστειο θα εκραγεί και, δε νομίζω ότι θα μείνει κάποιος δίπλα του, έτσι? 

κόλλημα.

Αυτο-απόρριψη

Βρισκόμουν εκεί από την πρώτη στιγμή,
στην αδρεναλίνη
που κυκλοφορούσε στις φλέβες των γονιών σου
όταν έκαναν έρωτα για να σε συλλάβουν,
και μετά στο υγρό
που η μητέρα σου έστελνε στη μικρή καρδιά σου
όταν ακόμα ήσουν απλώς ένα παράσιτο.

Έφτασα σ' εσένα προτού μπορέσεις να μιλήσεις,
προτού ακόμα μπορέσεις να καταλάβεις κάτι
απ' αυτά που σου έλεγαν οι άλλοι.
Βρισκόμουν εκεί όταν, αδέξια,
προσπαθούσες να κάνεις τα πρώτα σου βήματα
εμπρός στο πειραχτικό και γελαστό βλέμμα όλων.
Όταν ήσουν απροστάτευτος κι εκτεθειμένος,
όταν ήσουν ευάλωτος κι είχες ανάγκη.

Μ' έφερε στη ζωή σου
το χέρι της μαγικής σκέψης
με συνόδευαν...
οι προλήψεις και τα ξόρκια,
τα φετίχ και τα φυλαχτά...
οι καλοί τρόποι, οι συνήθειες και η παράδοση....
οι δάσκαλοί σου, τα αδέρφια σου και οι φίλοι σου...

Προτού μάθεις πως υπήρχα
διαίρεσα τη ψυχή σου σ' ένα κόσμο φωτός και έναν κόσμο σκότους.
Έναν κόσμο για το καλό και έναν για τα υπόλοιπα.

Εγώ σου έφερα τα συναισθήματα της ντροπής,
σου έδειξα όλα τα μειονεκτήματά σου,
τις ασχήμιες σου,
τις ανοησίες σου,
τα δυσάρεστα όλα.
Εγώ σου κρέμασα την ταμπέλα "διαφορετικός"
όταν σου είπα για πρώτη φορά στο αυτί
ότι κάτι δεν πήγαινε εντελώς καλά σ' εσένα.

Υπάρχω πριν από τη συνείδηση,
πριν από την ενοχή,
πριν από την ηθική,
πριν από τις αρχές του χρόνου,
πριν ακόμα ο Αδάμ ντραπεί για το κορμί του
όταν αντιλήφθηκε ότι ήταν γυμνός...
και το κάλυψε!

Είμαι ο απρόσκλητος μουσαφίρης,
ο ανεπιθύμητος επισκέπτης,
και ωστόσο,
είμαι πρώτος που ήρθα και τελευταίος που θα φύγω.
Έγινα ισχυρός με το καιρό
ακούγοντας τις συμβουλές των γονιών σου
για το πως θα θριαμβεύσεις στη ζωή.

Παρατηρώντας τις αντιλήψεις της θρησκείας σου,
που σου λέει τί να κάνεις και τί να μην κάνεις,
για να σε δεχτεί ο Θεός στις αγκαλιές του.
Υποφέροντας απάνθρωπα αστεία
των συντρόφων σου στο σχολείο
όταν γελούσαν με τις δυσκολίες σου.
Υπομένοντας τις ταπεινώσεις από τους ανωτέρους σου.
Παρατηρώντας την άχαρη μορφή σου στον καθρέφτη
και συγκρίνοντάς τη με την εικόνα των "διασήμων"
που βγαίνουν στην τηλεόραση.

Και τώρα, επιτέλους
έτσι όπως είμαι δυνατός,
και για τον απλό λόγο
ότι είμαι γυναίκα,
ότι είμαι νέγρος,
ότι είμαι εβραίος,
ότι είμαι ομοφυλόφιλος,
ότι είμαι ανατολίτης,
ότι είμαι ανάπηρος,
ότι είμαι ψηλός, κοντός ή χοντρός...
μπορώ να σε μεταμορφώσω
σ' ένα σωρό σκουπίδια,
σε παλιοσίδερα,
σε αποδιοπομπαίο τράγο,
στον παγκόσμιο υπεύθυνο,
σ' έναν καταραμένο
μπάσταρδο
μιας χρήσης.

Γενεές και γενεές ανδρών και γυναικών
με υποστηρίζουν.
Δεν μπορείς να ξεφύγεις από μένα.

Η θλίψη που προξενώ είναι τόσο ανυπόφορη που
για να με αντέξεις
πρέπει να μεταδώσεις στα παιδιά σου,
ώστε εκείνα να με περάσουν στα δικά τους παιδιά,
στους αιώνες των αιώνων.

Για να βοηθήσω εσένα και τους απογόνους σου
θα μεταμφιεστώ σε τελειομανία,
σε υψηλά ιδανικά,
σε αυτοκριτική,
σε πατριωτισμό,
σε ηθικές αξίες,
σε καλές συνήθειες,
σε αυτοέλεγχο.

Η θλίψη που σου προξενώ είναι τόσο έντονη
που θα θελήσεις να με αρνηθείς
και, γι αυτό,
θα προσπαθήσεις να με κρύψεις πίσω από τα πρόσωπά σου,
πίσω από τα ναρκωτικά,
πίσω από τη μάχη σου για το χρήμα,
πίσω από τις νευρώσεις σου,
πίσω από την απρόσωπη σεξουαλικότητά σου.
Δεν έχει σημασία τί κάνεις, όμως,
δεν έχει σημασία πού πηγαίνεις.
Εγώ θα είμαι πάντα εκεί,
πάντοτε παρών.
Γιατί ταξιδεύω μαζί σου
μέρα και νύχτα,
ακούραστα,
δίχως όρια.

Εγώ είμαι η βασική αιτία της εξάρτησης,
της κτητικότητας,
της πίεσης,
της ανηθικότητας,
του φόβου,
της βίας,
του εγκλήματος,
της τρέλας.

Εγώ σου δίδαξα το φόβο της απόρριψης
κι εγώ περιόρισα την ύπαρξή σου σ' αυτό το φόβο.
Από εμένα εξαρτάται το αν θα εξακολουθήσεις να είσαι
αυτό το άτομο που το γυρεύουν, το λατρεύουν,
το χειροκροτούν, ο ευγενικός και ο ευχάριστος
που είσαι σήμερα για τους άλλους.
Από εμένα εξαρτάσαι,
γιατί εγώ είμαι το μπαούλο όπου έχεις κρύψει
εκείνα τα πιο δυσάρεστα πράγματα,
τα πιο γελοία,
τα λιγότερο επιθυμητά κι από σένα τον ίδιο.

Χάρη σ' εμένα
έμαθες να συμβιβάζεσαι
με αυτά που σου δίνει η ζωή,
γιατί , τελικά,
οτιδήποτε και αν ζήσεις θα είναι πάντοτε παραπάνω
απ' αυτό που νόμιζες ότι αξίζεις.

Το μάντεψες, έτσι δεν είναι;

ΕΙΜΑΙ... ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΡΡΙΨΗΣ
ΠΟΥ ΝΟΙΩΘΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΣΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ.

Πρόσεχε τι αντιλαμβάνεσαι.

Αν ο,τι βλέπεις ταιριάζει "γάντι" με
 την πραγματικότητα που περισσότερο σε βολεύει...

ΤΟΤΕ ΜΗΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ.

stop and stare.

Τον τελευταίο καιρό νιώθω πολύ παράξενα. Πολύ μπερδεμένα και δεν μπορώ να βρω την άκρη του νήματος, η οποία δεν είναι και σίγουρο αν υπάρχει. 

Όμως κατάλαβε αυτό αν το αντέχειςστην ταινία της ζωής αυτής δεν είσαι πρωταγωνιστής μα σκηνοθέτηςπάντα θα υπάρχει κάποιος να σου βγαίνει από πάνωμα μάθε με μαεστρία να τον κόβεις απ'το πλάνοσε μπαράζ,απάντων των σκηνών κράτα όποιες θέλεις για κάνεις της ζωής σου το μοντάζκάντα όλα πέρα,περίμενε υπομονετικά να σε χειροκροτήσεις εσύ ο ίδιος στην πρεμιέρα...

Η ηλικία των 16-17 είναι η πιο δύσκολη. Είσαι στα τελευταία σκαλιά της παιδικής σου ζωής, έχεις να πάρεις αποφάσεις μεγάλες, αποφάσεις δικές σου. Θέλεις , από την άλλη, να τρελαθείς. Να τρελαθείς με τον κόσμο, τη μουσική, των έρωτα. Έχεις τόσες επιθυμίες... Άλλες ασφαλείς και άλλες επικίνδυνες. Και συχνά έρχεσαι αντιμέτωπος με ένα "ναι ή όχι". Ο αυθορμητισμός είναι εν μέρει καλό πράγμα, αλλά προσωπικά δεν τον έχω. Παίζει να είμαι το πιο αναποφάσιστο άτομο που ξέρω. Και φοβάμαι. Φοβάμαι για πολλά πράγματα. Στη μάνα μου δεν ανοίγομαι καθόλου. Φίλους έχω λίγους και καλούς. Δεν παραπονιέμαι. Τις περισσότερες φορές όμως, νιώθω ότι χάνω την ουσία. Απ'τη μια είναι σίγουρο πως "εφηβεία είναι θα περάσει". Απ'την άλλη, έχω βαρεθεί να με περιτριγυρίζει αυτό το συναίσθημα και όποτε με βλέπει λίγο ευάλωτη να με κατακλύζει... Θέλω να γίνω σκηνοθέτης της δικής μου ζωής. Ούτως ή άλλως, I suck at acting.

love is like a sin my love.

It's unfortunate that when we feel a storm,
we can roll ourselves over 'cause we're uncomfortable

Oh well the devil makes us sin

But we like it when we're spinning, in his grin.

Love is like a sin my love
For the ones that feels it the most

Look at her with her eyes like a flame

She will love you like a fly will never love you, again

Oh, ho..

It's unfortunate that when we feel a storm,
we can roll ourselves over when we're uncomfortable

Oh well the devil makes us sin

But we like it when we're spinning, in his grin.

Oh, ho,..

Love is like a sin my love
For the one that feels it the most

Look at her with her smile like a flame

She will love you like a fly will never love you, again