Goodbye Summer.

όλα και τίποτα.

Η σημερινή βραδιά ήταν μαγική... Γιατί το να έχεις κάποιον μπροστά σου να σου λέει αλήθειες μεγάλες, που να μην φοβάται να τις πει, είναι μαγεία. Είναι έμπνευση. Μπορεί να έχει πρόβλημα το μυαλό μου, δεν ξέρω. Μάλλον είναι κολλημένο. Κάποιες φορές υποτιμώ τον εαυτό μου και το μυαλό μου, ενώ δεν αξίζει. Νιώθω ένα τίποτα χωρίς λόγο. Φοβάμαι χωρίς λόγο. Εξάλλου, εάν δεν πονέσεις από τη ζωή δε θα μάθεις. Η αλήθεια πονάει. Αλλά πρέπει να την αντιμετωπίσω. Είμαι έτοιμη να την αντιμετωπίσω και να αλλάξω. Ο άνθρωπος λένε δεν αλλάζει. Αλλά βελτιώνεται. Και, μα τον θεό, εγώ θα με βρω. Γιατί δε γουστάρω να νιώθω πια χαμένη...

slip away

like the whispering wind you sent to me
like the hopeless time you gave to me
I watched your dreams all slip away
I watched your dreams all slip away
there's a hopeless place inside my heart
when I look inside I see where we are
like the whispering wind in the top of my trees
i will watch the sky come following me
like the rain on my windows late every night
like the hope I have for us every time
it's like the whispering wind in the top of the trees
I see it sway as you come for me

there's a whispering wind I feel it inside
like a place I can feel but never will see
let a whisper come touch you come touch every thing
I stand in the way of the things I can be
let the whispering wind come lift us away
let it push us apart if we wish to stay
you're my sweetness my baby my love for all time
like the whispering wind it makes you all mine
like the whispering wind you stand here with me
like the whispering wind you stand here with me
I see your dreams all slip away
slip away
slip away
slip away

a poison ring.

Love not our love
love isn't supposed to be this way
love is a poison ring
and love has poured you drinks
now love waits for you to sleep
don't lend it to a friend
'cause you may never see that friend again
don't bother with a cover 'cause love can
pick out the fakes
but that's not our love
not our love
this crime of love
love isn't supposed to be this way
love will sting and love will burn
love will steal all you've learned
yes it will but not our love
sometimes in your back
and sometimes in your heart
it's a double edged sword
don't you bother with a cover
'cause in a crowd love can pick out the fakes
but that's not our love
not our love
(and the girls sing along) do you hear this cry for
love
do you see this crime of love
love waits for you to sleep
don't lend it to a friend
you can easily pick out the fakes
don't you see this crime of love
this crime of love holds you here
sting burn steal learn
don't turn your back on my heart
you can easily pick out the fakes

Memoirs of a girl.

Στο δρόμο για το σπίτι σήμερα, παρατήρησα ένα δέντρο. Βασικά, όχι δέντρο ακριβώς, αλλά ένα μεγάλο όμορφο φυτό με ροζ λουλούδια. Το δημοτικό μου ήταν γεμάτο με τέτοια φυτά, όπως και με όλων των ειδών τα δέντρα, εφόσον ουσιαστικά βρισκόταν στην αρχή του δάσους. Φανταστική περιοχή...

Θυμάμαι λίγο πιο μακριά υπήρχε ένα ξύλινο σπίτι -παρατημένο φαινόταν- και κατά καιρούς βλέπαμε έναν ηλικιωμένο κύριο εκεί κοντά. Το τι σενάρια φτιάχναμε, δε λέγεται! Ότι και καλά αυτό το σπίτι ήταν στοιχειωμένο και αυτός ο γεράκος σκότωνε όποιο παιδάκι προσπαθούσε να εξερευνήσει το παράξενο σπίτι... (Ακόμη δεν είχαμε αρχίσει να βλέπουμε θρίλερ...) 

Επίσης, μας πήγαιναν εκδρομή σε μια περιοχή μέσα στο δάσος. Για να φτάσουμε κάναμε αρκετό δρόμο. Περνούσαμε μέσα από το δάσος και ανηφορίζαμε για λίγο. Τότε δεν είχε δέντρα, μονάχα ξερά χόρτα και μεγάλες, ατσούμπαλα τοποθετημένες πέτρες. Όταν φτάναμε, περνούσαμε μια μικρή ξύλινη πόρτα. Η ατμόσφαιρα ήταν καθαρή και το πράσινο των δέντρων πανέμορφο. Το κελάηδισμα των πουλιών ολοκλήρωνε διακριτικά το όμορφο τοπίο. Δύο-τρεις κούνιες, μια τραμπάλα, μια μικρή τσουλήθρα και κάτι άλλα παράξενα παιχνίδια άραζαν ανέπαφα στο ξερό έδαφος. Ήταν σαν να ζωντάνευαν κάθε φορά που τα παιδιά έπαιζαν μαζί τους. Σαν να ήταν νεκρά όλον τον υπόλοιπο χρόνο.

Παραπέρα, ένα μεγάλο ξύλινο υπόστεγο που προστάτευε από τον ήλιο δύο-τρία μεγάλα σε μήκος τραπέζια, στα οποία φυσικά τρώγαμε το κολατσιό μας. Όταν τελείωνε, κι άλλο παιχνίδι ερχόταν να κάνει τη μέρα ακόμη πιο χαρούμενη...

Θυμάμαι μια φορά ότι είχαμε βρει κρεμασμένα από ένα δέντρο κάτι κόκαλα. Προφανώς, κάποιοι κυνηγοί τα είχαν αφήσει εκεί. Αλλά ως μικρά που ήμασταν, δε σκεφτόμασταν το λογικό...

Η φαντασία οργίαζε κι εμείς από τη μια στιγμή στην άλλη γινόμασταν εξερευνητές ενός αλλόκοτου κόσμου. Το μόνο που χαλούσε αυτή τη φαντασίωση ήταν ένα μεγαλούτσικο γήπεδο μπάσκετ αρκετά μέτρα βορειότερα, που κάθε φορά γέμιζε με παιδικά, ανέμελα γέλια.

VB